Mollen kunnen zwemmen, en ze doen het verrassend goed. Ondanks dat de mol bekendstaat als een graafbeest dat zijn hele leven onder de grond doorbrengt, is hij in staat om water te doorkruisen als dat nodig is. Toch zie je het zelden, want de mol verlaat zijn tunnels eigenlijk zo min mogelijk.
Dat mollen hartstikke goed kunnen zwemmen, is te zien in zeldzame opnames die soms verschijnen op platforms zoals YouTube. Het blijft een bijzonder gezicht, juist omdat je een mol bijna nooit bovengronds tegenkomt, laat staan in het water.
Hoe zwemmen mollen in de praktijk?
Een mol zwemt met een soort krabbelbeweging. Zijn lichaamsbouw is van nature goed geschikt voor graven: hij heeft brede, schepvormige voorpoten met lange klauwen. Precies die poten maakt hem ook effectief in het water. Net als bij het graven maakt hij krachtige, zijwaartse bewegingen met zijn voorpoten, waardoor hij zich door het water voortbeweegt.
De mol heeft een cilindrisch, gestroomlijnd lichaam. Dat helpt hem ook in het water. Hij heeft geen uitstekende oren die weerstand geven en zijn vacht is fluweelzacht en waterafstotend, waardoor hij niet direct drijfnat wordt.
Waarom zou een mol in het water terechtkomen?
Mollen leven volledig ondergronds en komen alleen aan de oppervlakte als ze dat echt niet kunnen vermijden. Toch zijn er situaties waarbij een mol het water in gaat of moet. De meest voorkomende reden is overstromingen. Bij veel regen loopt het tunnelsysteem van een mol onder water, en dan heeft hij geen andere keuze dan te vluchten. Omdat mollennetwerken vlak onder de grond zitten, zijn ze kwetsbaar voor wateroverlast.
Een andere reden is het zoeken naar een nieuw territorium. Jonge mollen worden op een gegeven moment uit het territorium van hun moeder verdreven en moeten op zoek naar een eigen plek. Als er dan een sloot of een rivier in de weg ligt, zwemmen ze er gewoon overheen.
Kunnen mollen zwemmen zonder gevaar?
Zwemmen kost een mol veel energie, en hij is er niet op gebouwd om lange afstanden in het water af te leggen. In open water, waar geen oever bereikbaar is, kan een mol uitgeput raken en verdrinken. Ook zijn mollen kwetsbaar voor roofvogels en andere predatoren als ze bovengronds of in het water zijn. Ze zijn namelijk bijna blind en missen boven de grond het voordeel van hun tunnels als vluchtweg.
Korte afstanden over water overbruggen is voor een mol prima haalbaar. Een brede sloot of een kleine rivier steekt hij zonder grote problemen over, mits hij snel genoeg een oever bereikt.
Hoe bijzonder is het om een zwemmende mol te zien?
Het is behoorlijk zeldzaam. Mollen brengen bijna al hun tijd ondergronds door en zijn daardoor überhaupt al moeilijk te spotten. Ze zijn het actiefst vroeg in de ochtend en later op de dag, maar zelfs dan zie je ze nauwelijks. Een mol in het water is dus een dubbele rariteit: al een zeldzaamheid bovengronds, en dan ook nog eens in het water.
Als je het toch meemaakt, is de kans groot dat de mol in nood verkeert door overstromingen of op zoek is naar nieuw gebied. Ingrijpen is meestal niet nodig. Een mol die rustig zwemt, weet waar hij naartoe gaat.
Kortom: mollen zijn geen waterdieren, maar ze zwemmen wanneer het moet. Hun brede voorpoten en gestroomlijnde lichaam geven hen genoeg vermogen om een sloot of rivier over te steken. Zie je een mol zwemmen, dan is dat altijd een bijzondere waarneming, maar voor de mol zelf is het gewoon een praktische oplossing voor een probleem.
