Mollen verjagen doe je het meest effectief door hun leefomgeving minder aantrekkelijk te maken. Denk aan bodembewerkingen, geluidspiketjes, geur- en plantmethoden. Sommige middelen werken goed, andere zijn weggegooid geld. In dit artikel lees je welke methoden echt resultaat geven en wanneer je beter kunt kiezen voor een andere aanpak.
Waarom mollen überhaupt in je tuin komen
Een mol zoekt voedsel: regenwormen, larven en insecten in de bodem. Hoe meer bodemleven er in jouw tuin zit, hoe aantrekkelijker het is voor een mol. Een mooi onderhouden, luchtige gazon met veel organisch materiaal is voor een mol dus een perfecte plek. Dat is ook meteen de reden waarom mollen vooral last geven in verzorgde tuinen met een gazon.
Een mol legt dagelijks tientallen meters gang aan, op zoek naar voedsel. De opgeworpen molshopen zijn een bijproduct van dat graven. Eén mol kan al flinke schade aan een gazon aanrichten, terwijl hij zelf vrijwel nooit bovengronds te zien is.
Mollen verjagen met geluid en trillingen
Een van de bekendste methoden is het plaatsen van piketjes die trillingen in de grond sturen, zogenoemde mollenpiketjes of mollenverjagende stokken. Je steekt ze in de grond en ze geven regelmatig een trilling af. Mollen zijn gevoelig voor trillingen en mijden dan tijdelijk het gebied eromheen.
Het nadeel: mollen wennen eraan. Na een paar weken kan de mol gewoon terugkeren. Piketjes zijn het meest effectief als tijdelijke maatregel, bijvoorbeeld vlak na het aanleggen van een gazon. Wil je een blijvend effect, dan is geluid alleen niet genoeg.
Een variatie is een windmolentje of een glazen fles in de grond: de trillingen van wind geven ook hinder. Dit werkt op dezelfde manier en is goedkoper, maar ook minder betrouwbaar.
Planten en geuren die mollen verjagen
Sommige planten worden toegeschreven aan het afschrikken van mollen. De bekendste voorbeelden zijn:
- Keizerskroon (Fritillaria imperialis): de bol heeft een doordringende geur die mollen zouden mijden. Plant de bollen in het najaar op plekken waar je molhopen ziet.
- Knoflook en wilde hyacint: ook deze geuren worden als afschrikwekkend gezien, al is het bewijs minder sterk.
- Euphorbia lathyris (molkruid): de naam zegt het al. Het sap is giftig en onaangenaam voor mollen. Let op: dit sap is ook irriterend voor mensen, dus voorzichtig mee omgaan.
Geuren werken in de praktijk wisselend. Sommige tuiniers zweren erbij, anderen merken weinig verschil. Het voordeel is dat planten geen schade doen aan de tuin of het milieu, dus het is altijd de moeite waard om te proberen.
Ingrepen in de bodem: de effectiefste aanpak
Wie mollen structureel wil weren, doet er goed aan de bodem minder aantrekkelijk te maken. Dat klinkt ingrijpend, maar er zijn enkele praktische opties:
- Mollennet of gaas onder de grond: bij het aanleggen van een nieuw gazon kun je een fijnmazig gaas (maaswijdte 1,5 tot 2 cm) op de bodem leggen, vóórdat je de zoden of graszaad aanbrengt. Dit houdt mollen fysiek buiten het gazon. Het is arbeidsintensief, maar geeft een duurzaam resultaat.
- Gravel of steenlaag: mollen graven liever niet door een compacte laag grind. Bij grotere projecten kan een drainage- of grindlaag onder het gazon helpen.
- Bodembeheer: minder spitten en losmaken van de grond vermindert de beweeglijkheid voor mollen niet direct, maar een minder luchtige bodem is ook minder aantrekkelijk als graafgebied.
Wat je beter kunt laten: middelen die niet werken
Op internet circuleren nogal wat volkswijsheden over het verjagen van mollen. Sommige zijn onderbouwd, andere niet. Zo worden vaak aangeraden: kauwgom in de gang stoppen, benzine of petroleum gieten in de tunnel, en haarballen of visafval plaatsen. Dit soort methoden is in de meeste gevallen niet effectief en kan schade toebrengen aan de bodem, andere dieren of grondwater. Chemische middelen op eigen houtje zijn geen goed idee.
Het is ook niet toegestaan om mollen zelf te vangen en te doden in Nederland. De mol is een beschermde diersoort. Alleen erkende professionele bestrijders mogen onder bepaalde voorwaarden ingrijpen met vallen.
De mol als bondgenoot: wanneer verjagen niet nodig is
Milieu Centraal wijst erop dat de mol ook nuttig is. Hij eet larven van schadelijke insecten, luchtig de grond op en draagt bij aan een gezond ecosysteem. In een siertuin of moestuin hoef je mollen lang niet altijd te zien als vijand. Alleen op een gazon of bij intensief gebruik van een grasveld is de overlast echt merkbaar.
Als je bereid bent een deel van het gras wat minder strak bij te houden, of een bloemenweide aan te leggen, dan vermindert het conflict vanzelf. Dat klinkt misschien niet als een oplossing, maar in de praktijk trekt het de aandacht van de mol weg van het strakke gazon.
Kortom: de beste aanpak bij mollen verjagen is een combinatie van fysieke maatregelen (gaas bij aanleg), geurgevoelige planten zoals keizerskroon, en het minder aantrekkelijk maken van de bodem. Wil je snel resultaat, begin dan met geluidstrillingen als tijdelijke maatregel en plant ondertussen keizerskroon op de plekken waar molshopen verschijnen. Verwacht geen wondermiddel, maar met de juiste combinatie kun je de mol wel op afstand houden.
